Taalkonferensie: Jy is genooi!
Augustus 7, 2012
Wegdromen bij Nederlandse plaatsnamen in Zuid-Afrika
Augustus 16, 2012

dr. Pierre Edwards, rector van Afrikaanse Hoër Seunskool, uitgesproken tijdens het FAK-topberaad over Afrikaanstalig onderwijs, 15 maart.

Afrikaanse Hoër Seunskool (Affies)

Tot 1925 waren slechts het Engels en Nederlands officiële talen in Zuid-Afrika. Al op 28 november 1920, dus vijf jaar voordat het Afrikaans officieel erkend werd, is in Pretoria de eerste Afrikaanstalige middelbare school opgericht. De snelle groei van het Afrikaans in de jaren ’20 van de vorige eeuw wordt weerspiegeld in de ontwikkeling van deze school. Vanwege het aldoor toenemend aantal leerlingen moest de school meerdere malen verhuizen. In 1929 is door ruimtegebrek besloten de school op te splitsen in een jongens- en een meisjesschool.

Vandaag de dag behoren beide scholen tot de beste scholen van het land, die zich internationaal kunnen meten aan topscholen. Rector van Afrikaanse Hoër Seunskool, Pierre Edwards, gaf tijdens het FAK-topberaad over Afrikaanstalig onderwijs (klik hier voor het verslag over dit beraad) zijn visie over hoe Afrikaanse scholen dit wereldniveau kunnen behouden binnen de moeilijke context van het huidige onderwijssysteem in Zuid-Afrika.

Intellectueel kapitaal

‘Dat het onderwijsniveau in Zuid-Afrika veel te wensen over laat, is algemeen bekend. Het zou echter verkeerd zijn om te generaliseren door alle scholen in ons land aan de hand van de negatieve berichten in de media over dezelfde kam te scheren. Niets zal verder van de waarheid verwijderd zijn.

Het is een onweerlegbaar feit dat Zuid-Afrika nog altijd over een groot aantal scholen van wereldklasse beschikt (staats- én privéscholen), die zich kunnen meten aan iedere willekeurige school in elk eerstewereldland. Nog meer goed nieuws is dat vooral de Afrikaanssprekenden een keuze hebben in topscholen van wereldformaat, wat niet altijd het geval is voor al de andere taalgroepen in Zuid-Afrika. De grote vraag is echter of dit over een decade of twee nog steeds zo zal zijn.

Uit de voordrachten die vanmiddag geleverd zijn, is het duidelijk dat er niet op het onderwijsdepartement kan worden gesteund om de status van onze topscholen te handhaven. Wanneer er gekeken wordt naar het gebrek aan kundigheid en toewijding onder de ambtenaren van het departement, schijnt het tegendeel waar te zijn – om nog maar te zwijgen van de wanpraktijken en corruptie.

Onderzoek wereldwijd toont aan dat de beste onderwijssystemen en scholen over vier soorten kapitaal beschikken; intellectueel, sociaal, normatief en financieel kapitaal. Wegens een gebrek aan tijd zal ik hier slechts verwijzen naar het intellectuele kapitaal, maar leest u vooral Why not the best schools? van Brian Caldwell en Jessica Harris. Hierin wordt een volledige beschrijving gegeven van deze vier soorten kapitaal.

Intellectueel kapitaal verwijst naar het niveau van kennis en vaardigheden van iedereen die bij de school of in het onderwijssysteem werkzaam is. U allemaal herinnert zich nog het oude inspecteursysteem waarin het intellectuele kapitaal zo’n belangrijke rol gespeeld heeft. Kennis en vaardigheden bepaalden promotie van het personeel en iedere baan in het onderwijssysteem vereiste een bepaald niveau van intellectuele vaardigheid. Dit is thans niet meer het geval en beslist een van de redenen waarom het onderwijs moeite heeft om de standaarden bij te houden.

Gelukkig zijn Zuid-Afrika’s topscholen deze intellectuele verarming grotendeels ontsprongen. Vooral de Afrikaanstalige scholen hebben baat bij de transformatie van de districtskantoren doordat kundig en ervaren personeel behouden is gebleven voor de Afrikaanstalige scholen. Dat is de reden waarom de meeste Afrikaanstalige scholen met een ervaren en bekwaam docentencorps kan pronken, terwijl het plaatselijke districtskantoor getuigt van het tegendeel.

Bovengenoemde situatie krijgt nieuwe betekenis in het licht van resultaten van internationaal onderzoek dat bewijst dat het niveau van het werk dat een school of onderwijssysteem levert, nooit beter kan zijn dan het niveau van de onderwijzers die in dienst zijn. Scholen en gemeenschappen kunnen dus geen fout begaan door argwanend over hun intellectuele kapitaal te waken en hun onderwijzers te koesteren. Slechts dan zal Zuid-Afrika in de volgende paar decaden nog steeds kunnen pronken met topscholen van wereldformaat.’

Comments are closed.

error: Content is protected !!